63

Małgorzata Ewa Parell 

Serce i rozum

Nie zestarzejemy się razem
i nie będę matką twoich dzieci
Zestarzeję się oddzielnie, 
o całe lata świetlne wcześniej.

Oddzielność jest kategorią banicji:
repliką i sankcją rozminięcia w czasie.

Jak mam zwrócić wolność twoim latom przyszłym?
Rozum to ogarnia, serce nie nadąża...

62

Adam Ziemianin, Antyfona do jabłka robaczywego

kto cię skazał na robaka
w środku lata
kto wymyślił te tortury
już na drzewie

chorobliwie rumiane
dojrzewasz w okresie
międzywojennym
połączone pępowiną gałęzi

ale już za chwilę
drzewo natchnione wiatrem
wyrzeknie się ciebie

upadniesz jak inne
niedaleko od jabłoni
a robak twój gość nieproszony
w chwili sytości i samouwielbienia
będzie szeptał:

jesteś ze mną chore
lecz jakże dzięki mnie
wzbogaciło się twe
życie wewnętrzne
uwierzysz mu chcąc nie chcąc

---------------

Toż dopiero choroby potrzeba, by życie wewnętrzne w człowieku zakrzewić!?
Broń nas, o Boże, od takiego "dobrodziejstwa". Jak drzewo jabłka, tak i nas się wyrzekną ci, co larwy zepsucia pierwej nam zaszczepili.

61

Piotr Cielesz

rubel kobieta Bóg

u Dostojewskiego rządzą:

Bóg, rubel i kobieta

światem rzecz jasna

dostrzegł to kiedyś prawdziwie

pewien polski felietonista

Bóg rubel kobieta

kobieta Bóg rubel

rubel kobieta Bóg

trzy rzeczy a ciężko się połapać

przed wojną na pewno Bóg

po wojnie rubel

teraz idą kobiety!

panowie! chowajmy ruble

Bóg się schowa sam

__________________

Nic dodać, nic ująć. Rewelka!

60

Barbara Szurkowska, Jak łatwo

jak łatwo nocą

układać mity
z gwieździstych splotów
z księżycowych prawd
myśli kierować
ku zbawiennym świtom

a gdy jasność
otworzy oczy
rozmyje gwiazdy
rozwieje księżyce
wyłoni się obraz
pełen krzywizn
jakże inny
wizerunek twarzy

---------------

Tak wielcy, tak piękni jesteśmy, gdy oddajemy się marzeniom.
Tak zwykli, tak mali jawimy się sobie, gdy czar ich już pryśnie.
Czy słusznie?

59

Anna Świrszczyńska, Nieistniejący

Gdzie jesteś, przyjacielu

czysty jak roślina,

wierniejszy

niż własne ciało.

Miliony ludzi rodzi ziemia,

ale ty się nie urodziłeś.

Nie ma

nawet ciszy oczekującej na twój głos,

nawet przestrzeni

oczekującej na cień poruszenia się

twojej ręki.

Nieistniejący,

przyjdź do mnie.

__________

O, jakże wielka bywa tęsknota za "nieistniejącym". 
Gdybyż tak, miast imaginować wyobraźnią, móc go spotykać twarzą w twarz.
Przybądź i do mnie, mój Nieistniejący.